Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 6 w Olsztynie.

Nasz patron

Gabriel Narutowicz

Urodził się 17 marca 1865 roku w Telszach na Żmudzi, w rodzinie powstańca styczniowego, właściciela majątku. Gimnazjum kończył w Lipawie na Łotwie. Ze względu na stan zdrowia przerwał studia na Uniwersytecie w Petersburgu, a Politechnikę ukończył w Zurychu. W okresie studiów związany był z emigracyjną grupą partii "Proletariat", co uniemożliwiło mu powrót do kraju, gdzie władze rosyjskie wydały nakaz jego aresztowania.

Pracując w budownictwie hydroenergetycznym uzyskał międzynarodowy rozgłos. Objął katedrę na Politechnice w Zurychu. Jego prace naukowe oraz realizacje spowodowały, że został uznany za jednego z najwybitniejszych europejskich twórców elektrowni wodnych i świetnego znawcę zagadnień geologicznych.

W czasie I wojny światowej podjął działalność charytatywną na rzecz Polaków i stopniowo zbliżył się do koncepcji realizowanych przez Józefa Piłsudskiego. Po zakończeniu wojny współpracował w sprawie regulacji Wisły.

W czerwcu 1920 roku otrzymał nominację na ministra robót publicznych. Został prezesem Akademii Nauk Technicznych i przewodniczącym Państwowej Rady Odbudowy. W czerwcu 1922 roku powołany na ministra spraw zagranicznych. Prasa prawicowa atakowała go za powiązania z Józefem Piłsudskim i popieranie polityki Naczelnika Państwa, z którym był spowinowacony.

Na skutek demagogicznej akcji endeków stał się sztandarową postacią lewicowej części Sejmu. Po wyborze na pierwszego prezydenta Rzeczypospolitej zaprzysiężony został 11 grudnia 1922 roku. 16 grudnia na otwarciu wystawy dzieł sztuki, w czasie rozmowy z posłem angielskim, został zastrzelony przez prawicowo nastawionego Eligiusza Niewiadomskiego. Na procesie zabójca oświadczył, że zamierzał najpierw zabić Naczelnika Państwa - Józefa Piłsudskiego.
 

SŁOWNICZEK:


Aar - rzeka w Szwajcarii, na której powstała największa i najdoskonalsza elektrownia - Mühlenberg k. Berna - projekt G. Narutowicza

Akademia Nauk Technicznych - jej prezesem Narutowicz był od 27 XI 1920r.

Andelsbuch - elektrownia wodna w Austrii, której budową kierował Gabriel Narutowicz.

Brewiki - rodzinna posiadłość Narutowicza zna Litwie, tu spędził dzieciństwo

Budowniczy elektrowni- Narutowicz był słynnym w Europie budowniczym elektrowni wodnych, utalentowanym inżynierem, konstruktorem hydroelektrowni

Czerwiec 1920r. - powrót Narutowicza do wolnej Polski, objęcie stanowiska ministra robót publicznych

Czerwiec 1922r. - otrzymał tekę ministra spraw zagranicznych

Davos - miejscowość w Szwajcarii, do której młody Narutowicz wyjechał na leczenie

Dzieci - syn Stanisław, córka Anna

Ewa Krzyżanowska - żona Narutowicza od 1901 roku, zmarła w 1920 roku, inżynier, absolwentka politechniki w Zurychu

Firma - w 1908 roku Narutowicz założył z Zurichu własną firmę projektowo-budowlaną

Gallen St. - w tym mieście tuż po studiach pracował w biurze remontowym budowy wodociągów i kanalizacji, a potem w biurze inżyniera Kustenera

Gimnazjum - w nadbałtyckiej Lipawie- szkoła, do której uczęszczał. Nauka odbywała się tu w języku niemieckim, a do najważniejszych przedmiotów zaliczano tu dyscypliny klasyczne z "doskonałymi wykładami języków starożytnych i historii". Gimnazjum to skończył w 1883 roku

Historia - do historii przeszedł jako pierwszy w dziejach Polski prezydent

Hydroelektrownie- budował je w Szwajcarii, Austrii, Włoszech, Hiszpanii, na granicy szwajcarsko-francuskiej i w Polsce.

Inżynier - został nim kończąc w 1891r. Politechnikę w Zurychu z wyróżnieniem.

Jedynie osiem dni-Gabriel  Narutowicz  był prezydentem- licząc od dnia wyborów (9 XII 1922), a licząc od dnia zaprzysiężenia (11 XII) niespełna 5 dni. Zginął od kuli zamachowca 16 XII 1922r

Języki - Narutowicz znał ich 9!

Katedra św. Jana - w Warszawie - tu został pochowany.

Kübel - elektrownia wodna projektu G.Narutowicza, działająca do dziś.

Lipawa - tu uczęszczał do gimnazjum

Litwa - rodzinne strony Narutowicza

Medale złote - otrzymał za swoje hydrotechniczne projekty na wystawach  w Paryżu ( 1896r. i 1900r.)

Minister - po powrocie do Polski Narutowicz pełnił funkcje: ministra robót publicznych (1920 -1922), ministra spraw zagranicznych (1922)

Monthey, Montjovet, Mühlenberg - elektrownie wodne budowane przez Narutowicza

Naruti - tak nazywali swego profesora studenci, wśród których cieszył się sympatią

Nauczyciel - zdaniem Narutowicza "nauczyciel powinien przedmiotem swoim umieć tak zainteresować, tak porwać słuchaczy, ażeby ci z własnej woli oddali się nauce."

Niewiadomski Eligiusz - malarz, nacjonalista, zabójca prezydenta, za co został skazany na karę śmierci

Osobowość - Gabriel Narutowicz słynął z pracowitości, uczciwości, silnej woli, sumienności, obowiązkowości, odwagi, życzliwości, pogody ducha, ogromnej wiedzy i prawości

Politechnika - w Zurychu - tu studiował inżynierię budowlaną, a po 18 latach sam stał się wykładowcą tej uczelni

Powrót do Polski - czerwiec 1920r.

Przysięga -11 XII 1922r. Maciej Rataj - marszałek Sejmu przyjął od Narutowicz przysięgę prezydencką

Reformator - jako minister robót publicznych zreformował ten resort

Rodzina - ojciec - Jan
matka - Wiktoria ze Szczepowskich
brat - Stanisław

Szwajcaria - druga ojczyzna Narutowicza (obywatelstwo uzyskał w 1895r.), tu leczył się, studiował, pracował

Telsze - miasto na ¬mudzi, miejsce urodzenia Narutowicza 17 marca 1865r.

Uczucia-Narutowicz był wielkim patriotą, bardzo kochał Polskę. Dla Niej pracował i dla Niej oddał życie.

Władza -11 XII 1922r. przyjął w Belwedrze władzę od Józefa Piłsudskiego

Wybór - 9XII 1922r. Zgromadzenie Narodowe wybrało Gabriela Narutowicza Prezydentem Rzeczpospolitej Polskiej

Zachęta - w Warszawie - miejsce tragicznej śmierci prezydenta

Zurych- miasto w Szwajcarii, gdzie studiował.

 

WYDARZENIA:

17 marca 1865 - Urodził się w Telszach na Żmudzi w zamożnej rodzinie szlacheckiej o tradycjach patriotycznych (ojciec Jan Narutowicz brał udział w powstaniu styczniowym ) dzieciństwo spędził w rodzinnej wsi Brewiki

1883 - Ukończył gimnazjum w Lipawie

1884 - Wstąpił na wydział fizyczno-matematyczny uniwersytetu w Petersburgu

1886 - Wyjechał do sanatorium w Davos w Szwajcarii na kurację, gdyż podczas studiów zachorował na gruĽlicę po przebytym zapaleniu płuc, którego przyczyną był wypadek podczas żeglugi na Bałtyku (wpadł do lodowatej wody). Opócz żeglarstwa i wioślarstwa uprawiał pływanie, jazdę konną, myśliwstwo

1887 - Rozpoczął studia na wydziale inżynieryjno-budowlanym politechniki w Zurychu; pozostał na stałe w Szwajcarii, gdyż nie mógł wrócić do Polski - Władze rosyjskie podejrzewały Narutowicza o współprace z rewolucjonistą Aleksandrem Dębskim (zabrał z mieszkania kolegi obciążające go materiały wybuchowe i dokumenty)

1891 - Ukończył politechnikę w Zurychu, podjął pracę w Saint-Gallen (projektuje stacje i arterie kolejowe)

1892-1895 - Pracował w biurze budowy wodociągów i kanalizacji miasta St.Gallen

1895 - Otrzymał obywatelstwo szwajcarskie, rozpoczął współpracę ze słynnym biurem projektów wybitnego inżyniera Kürsteinera w St. Gallen

1896 - Otrzymał złoty medal na wystawie w Paryżu za swój projekt hydrotrchniczny, zostaje kierownikiem u Kürsteinera

1898-1900 - Budował doskonałą elektrownie wodną w Kübel pod St. Gallen uznaną za wzór rozwiązań technicznych i ekonomicznych; stał się pionierem nowej wówczas gałęzi budownictwa wodnego

1900 - Otrzymał kolejny złoty medal na wystawie w Paryżu, zostaje współwłaścicielem firmy

1901 - Ożenił się z absolwentką politechniki w Zurychu, daleką kuzynką swej matki Ewą Krzyżanowską

1905-1908 - Kierował budową elektrowni Andelsbuch w zachodniej Austrii, współtworzył elektrownie Refrain na granicy szwajcarsko-francuskiej 1908 - Otrzymał tytuł profesora, objął katedrę budownictwa wodnego na politechnice w Zurychu, był wykładowca do 1919 roku, lubiany przez studentów, którzy nazywali go "Naruti"

1908 - Otworzył w Zurychu własną firmę projektowo-budowlaną (prowadziła ją żona); w jego biurze powstało wiele znakomitych i nowoczesnych projektów wodnych:

  • Monthey (budow. w l. 1908-10100
  • Montjovet we Włoszech (budow. w l. 1912-1914)
  • Buitreras w Hiszpanii (budow.w l. 1914-1919)
  • Mühlenberg na rzece Aar k.Berna (budow. w l. 1917-1920) -największa i najnowocześniejsza elektrownia w Europie

1911 - Odwiedził ziemie polskie -Galicję; przygotował projekt elektrowni Szczawnica-Jazowska

1914 - 1915 - I wojna światowa - przewodniczy "Polskiemu Komitetowi Samopomocy" w Zurychu, współpracuje z "Generalnym Komitetem Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce " w Vevey (Sienkiewicz)

1919 - W czerwcu i wrześniu przybył do Polski w celu zbadania możliwości regulacji Wisły i wizytowania budowy zbiornika wodnego w Porąbce na Sole

1920 - W lutym zmarła żona Narutowicza

1920 - 1922 wrócił do wolnej Polski, rząd powierzył mu funkcje Ministra Robót Publicznych; zreformował ten resort, zredukował ilość stanowisk, ograniczył biurokrację; otrzymał też godność prezesa Akademii Nauk Technicznych i przewodniczącego  Państwowej  Rady Odbudowy

1922 - Czerwiec -otrzymał tekę Ministra Spraw Zagranicznych (cieszył się dużym autorytetem na konferencjach międzynarodowych, władał dziewięcioma językami)

9 XII 1922 - Zgromadzenie Narodowe wybrało Gabriela Narutowicza Prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej

11 XII 1922 - Złożył przysięgę w Sejmie

14 XII 1922 - Przejął w Belwederze władzę od Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego

16 XII 1922 - Zginął zastrzelony przez nacjonalistę, malarza Eligiusza Niewiadomskiego w gmachu Zachęty, dokąd się udał na otwarcie wernisażu. Został pochowany w katedrze św. Jana w Warszawie (Eligiusz Niewiadomski w 1923 roku został skazany na karę śmierci, wyrok wykonano)

15 I 1997 - Uchwałą Rady Miejskiej w Olsztynie, dnia 15.01.1997 roku nadano VI LO z siedzibą w Olsztynie przy ulicy Pstrowskiego 5 imię Gabriela Narutowicza.

17 III 1998 - Odbyła się uroczystość nadania Szkole Podstawowej w Gniewinie imienia Gabriela Narutowicza



NASZA SZKOŁA

Pierwotnie - w budynku naszej szkoły - mieścił się Zespół Szkół Budowlanych im.Gabriela Narutowicza. W 1990 roku zostało założone VI Liceum Ogólnokształcące...

NASZE PROFILE

Najnowsze profile klas na rok szkolny 2017/2018

Aktualności

PROMOCJA NASZEJ KSIĄŻKI

26.09.2017

Kochani uczniowie i nauczyciele!

 

W poprzednim roku szkolnym (2016/2017) uczniowie naszej szkoły wzięli udział w ogólnopolskim konkursie literackim zorganizowanym dla szkół podstawowych i ponadpodstawowych pt. „Misja – książka!”. W VI Liceum spod ręki naszych aktywnych uczniów wyszedł zbiór sześciu opowiadań, a korekty książki dokonała pani Katarzyna Dubicka, polonistka. Książka nosi tytuł „Sztuka kłamstwa” i została wzbogacona o grafikę wykonaną przez ucznia Igora Fligę, który w tym roku ukończył naszą szkołę. Przez kilka miesięcy książkę można było czytać i oddawać na nią głosy na stronie niezależnego serwisu internetowego Ridero, a w czerwcu została wydana. Chcielibyśmy zachęcić Was, drodzy uczniowie i nauczyciele, do jej lektury. To dla nas ogromne wyróżnienie, że mogliśmy wziąć udział w tak dużym konkursie, i choć nie zajęliśmy pierwszego miejsca,  jesteśmy dumni, że udało się nam stworzyć własną książkę. „Sztuka kłamstwa” jest dostępna w naszej bibliotece. Mamy nadzieję, że po nią sięgniecie, i że umili Wam ona czas w długie jesienno-zimowe wieczory. Może polecicie ją też swoim znajomym... Przyjemnej lektury!  

Autorzy opowiadań: A. Nadrowska, K. Wasilewska, P. Cieloch, Ż. Marzyńska, A. Mach, W. Bilicka.

STYPENDIA SZKOLNE

05.09.2017

UWAGA!!!

STYPENDIA SZKOLNE!!!

SZYBKI KONTAKT

ul. Pstrowskiego 5,
Olsztyn 10-049
E-mail: sekretariat@lo6.olsztyn.pl
Telefon: 0-89 527-93-57
Faks: 0-89 527-67-43

Historia szkoły

Rada pedagogiczna

Samorząd szkolny